Sophie Barat

913a1f665685e3f785a4401f4b4c9e60

Sophie werd geboren in Frankrijk op 12 december 1779 te Joigny. Ze was het derde kind van een welgestelde familie kuipers en wijnboeren. Haar vader was een bekwame ongeletterde werkman en haar moeder een ontwikkelde, gevoelige, verfijnde vrouw.
De ouders waren Jansenisten, een strenge geloofsovertuiging, die Sophie moedeloos had kunnen maken, maar gelukkig bezat ze een spontaan, levendig en opgewekt karakter en liet ze zich hier niet door onderdrukken.
Sophie’s broer Louis wilde priester worden en in afwachting dat hij deze droom kon waarmaken gaf hij les in het stadscollege, Sophie werd een leerling van hem.
Na haar studies werd Sophie linnennaaister ze ontpopte zich tot een uitstekende borduurster.

Tijdens de turbulente jaren in Frankrijk werd haar broer Louis gearresteerd. Het was voor de familie een moeilijke, zware en onzekere periode. Sophie was een steun voor hen, ze gaf hen moed. Het was in deze donkere tijd dat ze de verering tot het ‘Heilig Hart’ ontdekte en zij al haar vertrouwen stelde in de liefde van Christus. Louis ontsnapte uiteindelijk gelukkig aan de valbijl. Niet veel later stelde hij zijn zus voor aan de jezuïetenpater Varin. Parijs 11 juni 1800.

Pater Varin probeerde een vrouwelijke congregatie te stichten, gebaseerd op de spiritualiteit van het ‘Hart van Christus’ toegewijd aan de opvoeding van de jeugd.
Sophie verlangde in eerste instantie toe te treden tot de Karmelietessen, maar het idee van Pater Varin liet haar nadenken……

Zo dus op 21 november 1800 te Parijs, in de kapel van de congregatie ‘Broeders van het geloof’, werd de sociëteit van het Heilig hart opgericht en schonken Sophie en haar twee metgezellen hun toewijding aan de opvoeding van jonge meisjes. Ze ontvingen de naam ‘Dames van het Christelijk Onderwijs’ en er werd hen alle drie de medaille van de sociëteit geschonken. Deze medaille werd hun kenteken en dit tot en met de wijziging van de grondwet in Frankrijk, die plaatsvond in 1815. Verderop in de tekst komen we hierop terug.

Omdat deze ‘Dames’ geen eigen middelen hadden kregen ze onderdak in het klooster van de ‘Broeders van het geloof’ te Amiens, hier opende ze hun eerste pensionaat. Sophie werd overste van dit huis. De plaatselijke bevolking noemden hen omdat ze bij de broeders verbleven ‘De Dames van het geloof’.

Pater Varin regelde via Rome hun financiële middelen en was hun titularis totdat deze gemeenschap sterk genoeg was om op eigen benen te staan.

In 1808 opende de congregatie een huis buiten Frankrijk, in de abdij van Dooresele te Gent. Hier werd de eerste Belgische kolonie gevestigd. Het aantal van de Belgische novicen (beginners of nog geen zusters) was aanzienlijk.

In 1815 bij de wijziging van de grondwet moesten er keuzes gemaakt worden. Er werden twee voorstellen op tafel gelegd.
Het eerste voorstel was kiezen tussen Frankrijk of België, beide was geen optie.
Het tweede voorstel was, de congregatie splitsen.
Uiteindelijk werd voor deze laatste optie gekozen.

De congregatie in België behield hun oorspronkelijke naam ‘Dames van het Christelijk Onderwijs’, hun overste werd Mère Peneranda, maar niet voor lang. Door omstandigheden werd Agathe Verhelle aangesteld als overste en wordt zij tot op vandaag als de stichteres aangezien.
De zusters in Frankrijk namen de naam ‘Dames du Sacré Coeur’ aan.
Hun overste bleef Sophie Barat en wordt als hun officiële stichteres gezien, maar in feite is en blijft ze ook de grondlegster van ‘De Dames’.
De medaille die de zusters sinds 1800 droegen, werd voor de beide congregaties vervangen.

Er is veel discussie rond de afscheuring welke congregatie eerst ontstond en welke eruit groeide, maar misschien zoeken we best de waarheid in het midden en die is dat beide congregaties ooit één waren en ontstaan zijn uit een gezamenlijk idee dat Sophie Barat deelde met Pater Varin.

Sophie Barat Stierf op 25 mei 1865 te Parijs. Zij werd begraven op het kerkhof van Conflans, maar dit werd niet haar definitieve rustplaats. Haar lichaam werd tot 3 keer toe verplaatst. Door de wetten van Combes werden de kloosterlingen verbannen uit Frankrijk en Sophie haar lichaam werd in 1904 opgegraven. Haar stoffelijke resten werden vervolgens ondergebracht in het Heilig Hart klooster te Jette.  In 1998 werd deze zustergemeenschap kleiner en werden ze genoodzaakt te verhuizen, opnieuw werd het lichaam van Sophie mee verplaatst, ditmaal naar St Joost ten Node. De derde en laatste keer was in juni 2009, toen keerde het lichaam terug naar Frankrijk en kreeg het zijn definitieve rustplaats in de Heilige-Hartkapel van de St. Franciscus-Xaveriuskerk te Parijs.

Sophie Barat werd zalig verklaard in 1908.
Haar heiligverklaring had plaats in 1925.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s